Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα γαστρονομία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα γαστρονομία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου 2019
Τετάρτη 11 Οκτωβρίου 2017
Προβολή της τηνιακής γαστρονομίας στη διεθνή αγορά
Με σειρά αναρτήσεων σε έγκυρα ταξιδιωτικά και όχι μόνο ηλεκτρονικά Μέσα του εξωτερικού αναμένεται να προβληθεί η Τήνος μετά τη φιλοξενία και τη ξενάγηση που παρείχε ο Δήμος στον Αμερικανό Δημοσιογράφο Μαρκ ντ' Εντρεμόν (Marc d' Entremont ). Ειδικευμένος στην προβολή γαστρονομικών προορισμών ανά τον κόσμο και διοικητικό μέλος της διεθνούς ένωσης συγγραφέων για τη Διατροφή, την Οινοποιία και τα Ταξίδια (IFWTWA), ο κ. Ντ’ Εντρεμόν ήλθε στην Τήνο και ακολούθησε ένα πυκνό τετραήμερο πρόγραμμα.
Σύντομα θα αναρτήσει κείμενα, φωτογραφίες και βίντεο σε κόμβους όπως το examiner.com, ένα ιστότοπο παραγωγής περιεχομένου ποιότητας με περισσότερους από δώδεκα εκατομμύρια μοναδικούς επισκέπτες και με τριάντα οκτώ εκατομμύρια προβολές σελίδων μηνιαίως. Θα αναρτήσει επίσης στο travelpenandpalate.com, ένα προσανατολισμένο στη γαστρονομία μπλογκ με ευρεία διεθνή απήχηση, ενώ στο facebook και στο twitter έχει περισσότερους από τριάντα δύο χιλιάδες φίλους ή ακόλουθους. Συνεργάζεται με τον ιστότοπο Ηellenic Νews της ομογένειας στις Ηνωμένες Πολιτείες και με το ταξιδιωτικό site Luxe Beat Magazine που έχει περισσότερους από εξακόσιες χιλιάδες εγγεγραμμένους χρήστες
Ο κ. ντ' Εντρεμόν γνώρισε στην Τήνο τοπικά προϊόντα και κατέγραψε ως ειδικός τις οινο-διατροφικές δυνατότητές του νησιού. Επισκέφθηκε μποστάνια, τη λαϊκή αγορά, τους Τηνιακούς Αμπελώνες στο Φαλατάδο, εργαστήρια αλλαντικών ,γαλακτοκομικών και τυροκομικών προϊόντων, την τοπική ζυθοποιία και το αυθεντικό ρακεζιό.
Παρακολούθησε την παρασκευή τυριών (μαλαθούνι, καρίκι, μπολάκι, λαδοτύρι, κοπανιστή, γραβιέρα), λακέρδας-παστών ψαριών και αυγοτάραχου, την εκτέλεση παραδοσιακών συνταγών και δοκίμασε εδέσματα σε μπιστρό και εστιατόρια.
Δήλωσε ενθουσιασμένος με την τοπική κουζίνα και παρατήρησε ότι ντόπιοι παρασκευαστές και μάγειροι εξελίσσουν προϊόντα και συνταγές για να κάνουν το παραδοσιακό διατροφικό μοντέλο βιώσιμο σε βάθος χρόνου. “Είδα ότι παρεμβαίνουν στις συνταγές, τις αποδομούν, χτίζουν πάνω σ' αυτές και συνδυάζουν την παράδοση με την καινοτομία” ήταν το σχόλιό του.
Μετά από τρεις μακρές επισκέψεις του στην Ελλάδα και έχοντας δοκιμάσει εκατοντάδες δείγματα από τις καλύτερες γαστρονομικές προτάσεις στη στεριανή Ελλάδα, σχεδόν σ' όλα τα νησιά των Κυκλάδων, στη Μακεδονία και στο Άγιον Όρος, ο αμερικανός δημοσιογράφος- και μπλόγκερ είπε ότι “θα συνέστηνε την Τήνο πρωτίστως για την οινο-γαστρονομία της”, αν και δεν έκρυψε “τον ιδιαίτερο ενθουσιασμό του για τις ομορφιές της”.
Επίσης, εντυπωσιάσθηκε από την αποφασιστικότητα τηνιακών επιχειρήσεων του κλάδου να παράξουν καλό προϊόν, να προσφέρουν καλές υπηρεσίες και “συνειδητά να συμβάλλουν στο να καθιερωθεί η Τήνος ως σημαντικός προορισμός γαστρονομικού τουρισμού”. Τυπικό και ισχυρό παράδειγμα μιας τέτοιας προσπάθειας θεωρεί το συλλογικό εγχείρημα των Tinos Food Paths - μια προσπάθεια που “δείχνει τις δυνατότητες της Ελλάδας να βγει από την κρίση”.
Ο κ. ντ' Εντρεμόν εξέφρασε την επιθυμία του να “δει” την Τήνο και ως ιστορικός-ανθρωπολόγος που είναι. Έτσι ήλθε σε επαφή με εμβληματικά στοιχεία του πολιτισμού της: Με το μουσείο Μαρμαροτεχνίας, το Ίδρυμα Τηνιακού Πολιτισμού, τον Ιερό Ναό της Μεγαλόχαρης και εκθεσιακούς χώρους του, καθώς και με τη Μονή των Ουρσουλινών στα Λουτρά.
Το ταξίδι οργανώθηκε από το Δήμο Τήνου με την προσωπική επίβλεψη της κ. Αντριάνας Φλόρενς και της Αντιδημάρχου Τουρισμού Αναστασίας Δεληγιάννη σε συνεργασία με την MTC GROUP.
Παρασκευή 22 Σεπτεμβρίου 2017
Η Τήνος που αγαπήσαμε...
Σήμερα θα μιλήσουμε για “το νησί της καρδιάς μας” την Τήνο, έτσι όπως μας το έμαθαν οι φίλοι και όπως το ζήσαμε ένα εξαήμερο στις φετινές μας διακοπές. Αλλά και μια μικρή άποψη που είχαμε από την περυσινή μας ξενάγηση κατά τη διάρκεια των αγώνων δρόμου που γίνονται κάθε Ιούνιο εκεί.
Θα αναφερθώ υπό μορφή ημερολογίου, μόνο σε όσα εμείς επισκεφθήκαμε, γευτήκαμε και φωτογραφίσαμε στις δυο επισκέψεις μας. Πάντα υπάρχουν και άλλες πολλές επιλογές, αλλά για να μπορέσει κανείς να τα δει όλα και να έχει προσωπική άποψη, θέλει περισσότερο χρόνο. Ελπίζω όμως να υπάρξει και άλλη επίσκεψη, έτσι ώστε να δούμε και να γευτούμε περισσότερα.
Πρώτη μέρα: παίρνουμε το καράβι από Ραφήνα, κουνάει λίγο και από το δυνατό μελτέμι δύσκολα προσεγγίζει την Άνδρο. Καθυστερεί αλλά τελικά το μεσημέρι είμαστε στο νησί.
Πρώτη επίσκεψη ανιχνευτική στην αγορά του λιμανιού!!
Στη συνέχεια φτάνουμε στο κατάλυμα που έχουμε επιλέξει, στον Άγιο Ιωάννη, το Porto Vidali, με όμορφα δωμάτια, ησυχία και υπέροχη θέα απέναντί μας: η Δήλος και η Ρήνεια μπροστά, αριστερά μας η Μύκονος.
Μια πρώτη επίσκεψη στην κοντινή ακτή το Λαούτη ή Σκυλαντάρ, αρκετό αεράκι δροσερή θάλασσα αλλά εγώ, τολμηρή, κολυμπάω!!
Το πρώτο βράδυ πάμε για φαγητό στο “Ήταν ένα μικρό καράβι”, του αγαπητού φίλου Αντώνη Ψάλτη. Δοκιμασμένα τα πιάτα του και από την προηγούμενη επίσκεψη μας στο νησί, άριστη περιποίηση και κέρασμα το καταπληκτικό ρυζόγαλο με καφέ.
Είχαμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε και δυο κρασιά από τα τοπικά οινοποιεία, ήθελα να τα επισκεφτώ, αλλά λόγω του τρύγου εκείνες τις ημέρες δεν υπήρχε χρόνος στους οινοποιούς να δεχτούν επισκέψεις.
Στο μεταξύ ο κόσμος είναι πολύ μικρός και στο διπλανό ξενοδοχείο έμενε η αγαπημένη μου φίλη Δέσποινα με τον σύντροφο της, τέτοια σύμπτωση!! Οπότε μετά το δικό μας γεύμα μια επίσκεψη στο “Μύρτιλο” για γλυκό έκλεισε ευχάριστα τη βραδιά μας.
Δεύτερη μέρα: το πρόγραμμα έλεγε προορισμός για μπάνιο στα Υστέρνια. Ήσυχο μέρος με πεντακάθαρα νερά, η θάλασσα έχει ηρεμήσει, απέναντι η θέα της Σύρου και στα βράχια κρίταμο. Τα τυχερά μιας foodblogger!!
Μετά το μπάνιο μας κατευθυνόμαστε στο χωριό Υστέρνια και την ομώνυμη ταβέρνα όπου η Άννα με το Νίκο μας περιποιήθηκαν με σπιτικές γεύσεις.
Επιστροφή στη βάση μας και το βράδυ κουβεντούλα, πρόχειρα μεζεδάκια με τοπικά προϊόντα και κρασάκι παρέα με τη Δέσποινα και το Μύρωνα στη βεράντα μας.
Στη βεράντα μας απολαμβάναμε όλα τα πρωινά μας με παρέα άλλοτε τα περιστέρια και μικρά πουλάκια ή το πρωινό λάλημα του κόκορα, ο οποίος ξυπνούσε πολύ πρωί!!
Τρίτη μέρα και προορισμός το χωριό Πύργος προκειμένου να επισκεφτούμε το Μουσείο Τηνείων καλλιτεχνών και το σπίτι του Γιαννούλη Χαλεπά. Μην παραλείψετε αυτή την επίσκεψη, ξεναγηθείτε στους χώρους και ακούστε την συγκλονιστική ιστορία της ζωής του Γιαννούλη Χαλεπά.
Στο ίδιο χωριό υπάρχει και το Μουσείο Μαρμαροτεχνίας, το οποίο είχαμε επισκεφτεί στην προηγούμενη επίσκεψη μας στο νησί.
Αξίζει μια βόλτα στο χωριό, στην πλατεία του θα βρείτε όμορφα μέρη να πιείτε τον καφέ σας ή να φάτε το γλυκό σας. Στην προηγούμενη επίσκεψη είχαμε καθίσει στον Πλάτανο, ένα νέο μαγαζί με αρκετές επιλογές για πρωινό, γλυκά και κρύα πιάτα.
Στη συνέχεια κατευθυνθήκαμε στον Πάνορμο για μπάνιο και φαγητό. Η έκπληξη μόλις φτάσαμε ήταν ένας υγροβιότοπος με πάπιες, δίπλα ακριβώς στη θάλασσα.
Για φαγητό προτιμήσαμε τη “Μαρίνα” δίπλα στο κύμα. Από πληροφορίες εξίσου καλή επιλογή είναι και ο Μαΐστρος με δικιά του βάρκα που βγάζει φρέσκα ψάρια.
Κάποιος εν τω μεταξύ είπε με μήνυμα να πάτε Ισμαήλ στο Μαρλά, και επειδή τη γνώμη του τη σεβόμαστε πήγαμε, αψηφώντας την μεσημεριανή ζέστη και το χωματόδρομο που οδηγεί εκεί.
Συναντήσαμε λοιπόν ένα εγκαταλειμένο και ερειπωμένο χωριό μια άλλης εποχής, δυστυχώς, κατά την δική μας άποψη, αφημένο στο διάβα των αιγοπροβάτων, με ότι αυτό συνεπάγεται.
Το βράδυ μαζί με την φίλη και foodblogger Εμμανουέλα κατευθυνόμαστε στο χωριό Κάμπος όπου γίνεται το φεστιβάλ μελιού. Να σας πω την αλήθεια κάτι άλλο περίμενα. Αφού δοκιμάσαμε λίγα από τα κεράσματα αποχωρήσαμε για ένα γλυκό – παγωτό και σπιτική λεμονάδα στη χώρα στα “Νούφαρα”.
Τέταρτη μέρα: ξημερώνει Κυριακή και ο καλός μου θα ανέβει στο κάστρο του Εξωμβούργου για επικοινωνίες με τους φίλους του. Τον πάω μέχρι τους πρόποδες κι εγώ κατευθύνομαι στη χώρα όπου συναντώ την Νικολέτα Φωσκόλου, την υπέροχη μαγείρισσα, που ασχολείται εδώ και πάρα πολλά χρόνια με την καταγραφή των παραδοσιακών συνταγών όλων των Κυκλάδων. Έχουν εκδοθεί ήδη δυο βιβλία της, που πλέον είναι στην κατοχή μου, δώρο από την ίδια.
Μαζί με τον σύζυγό της και συμπαραστάτη της στο έργο της κατευθυνόμαστε στον Άγιο Φωκά στο εστιατόριο “Μαραθιάς” για καφέ και συνάντηση με αγαπημένη φίλη που εργάζεται εκεί.
Στο Μαραθιά θα ήθελα να ξαναπάω για τα υπέροχα πρωινά του αλλά και τα γεύματα. Δυστυχώς δεν το κατόρθωσα, όπως και δεν έχω δική μου φωτογραφία από το χώρο.
Επιστροφή στο κάστρο ανάβαση σε αυτό και μετά κατεύθυνση προς την παραλία Κολυμπήθρες ή αλλιώς Μικρή και Μεγάλη Άμμος. Η μεγαλύτερη από αυτές είναι η αγαπημένη του βοριά ενώ η μικρότερη είναι απάνεμη και οργανωμένη με ξαπλώστρες ομπρέλες και ταβέρνες.
Απόγευμα πλέον και έχουμε πεινάσει, ο δρόμος μας βγάζει στο “Καφενείο της Ελένης” και ήρθε η ώρα να δοκιμάσουμε την τοπική φουρτάλια ή φρουτάλια (δεν ξέρω πιο είναι το σωστό το βρίσκω και με τις δυο ονομασίες) με ένα εξαιρετικό λουκάνικο μάραθου.
Πέμπτη μέρα: το πρόγραμμα μας ξεκινάει με προορισμό το σπίτι της Νικολέτας, πρόσκληση για καφέ και όχι μόνο, όπως αποδείχτηκε, αλλά και μια μικρή ξενάγηση στο σπίτι και το περιβόλι της.
Συνεχίζουμε για το χωριό Λουτρά, όπου βρίσκεται το παλιό κτίριο των Ουρσουλίνων μοναχών με πληθώρα εκπαιδευτικού, εκκλησιαστικού και πολιτιστικού υλικού. Αυτή την επίσκεψη δεν πρέπει να τη χάσει κανείς επισκέπτης.
Δίπλα ακριβώς υπάρχει το Μουσείο των Ιησουϊτών με σημαντικά εκθέματα εκκλησιαστικά κειμήλια, οικιακά σκεύη, λιοτρίβι, πατητήρι, αποστακτήρα για το ρακί, αγροτικά εργαλεία και εργαλεία παραδοσιακών επαγγελμάτων, μαρμάρινα γλυπτά της αρχαιότητας και της Ενετοκρατίας, συλλογή μηχανών προβολής κ.ά., όπως και πλούσια βιβλιοθήκη.
Επόμενος σταθμός το χωριό Βωλάξ,τόπος που θυμίζει απόκοσμο σεληνιακό τοπίο. Οι γιγάντιοι βώλοι στην απέραντη έκταση που περιβάλλει το χωριό Βωλάξ συνιστούν μοναδικό γεωλογικό φαινόμενο.
Στα σοκάκια του χωριού θα συναντήσει ο επισκέπτης πόρτες και τοίχους με γραμμένα ποιήματα Ελλήνων ποιητών, μικρό μουσείο και το θέατρο, το οποίο είναι και η αφετηρία του Ημιμαραθωνίου Τήνου.
Εδώ υπάρχουν οι τελευταίοι καλαθοπλέκτες του νησιού.
Στη συνέχεια κατευθυνόμαστε στο Τυροκομείο της κας Ρουγγέρη, όπου οι μυρωδιές των τυριών που παλαιώνονται είναι μεθυστικές. Δοκιμή με φρέσκο ψωμί και σταφύλι και αγορά μαλαθούνι και καρίκι.
Και αφού έγιναν όλες οι επισκέψεις, αγορές και φωτογραφίσεις η κατεύθυνση για μπάνιο σήμερα είναι η παραλία της Λιβάδας, με λίγο δύσκολη για την ώρα πρόσβαση, μιας κι ένα μέρος του δρόμου είναι χωμάτινο, αλλά αξίζει την επίσκεψη. Μια άγρια ομορφιά με υπέροχη θάλασσα μας περιμένει. Δεύτερος υγροβιότοπος με ψάρια αυτή τη φορά.
Επιστροφή για φαγητό με κατεύθυνση τη Μυρσίνη και το Παντοπωλείο της Τερέζας. Γραφικό μαγαζάκι με ένα μικρό κήπο γεμάτο λουλούδια (η αδυναμία μου) και την υπέροχη Τερέζα να μαγειρεύει με τοπικά προϊόντα, χωρίς κατάλογο αλλά όλα γραμμένα σε τετράδιο μπλε σχολείου κι ο καθένας σημειώνει αυτό που θέλει με το μολύβι.
Πολύ γεμάτη η μέρα το βράδυ έχει ξεκούραση.
Έκτη μέρα: ο προορισμός μας είναι η παραλία της Λυχναφτιάς, διαλέγουμε το δύσκολο δρόμο με το χώμα για να πάμε. Ένα άλλο τοπίο με βράχια και αρμυρίκια και υπέροχη θάλασσα μας περιμένει.
Επιστροφή για φαγητό στο χωριό Κτικάδο και στο Παντοπωλείο – Μεζεδοπωλείο “Το Αγνάντι”. Το εσωτερικό του θυμίζει παλιό παντοπωλείο και στα λίγα τραπέζια της αυλής μπορεί ο επισκέπτης να απολαύσει τοπικές γεύσεις. Πρώτη φορά έφαγα τόσο καλά μελωμένους γίγαντες και αφράτα κεφτεδάκια.
Στο μεταξύ εκείνο το βράδυ έχει πανσέληνο και αποφασίζουμε να πάμε στα Υστέρνια, στην Έξω Μεριά για ένα γλυκό με θέα στο Αιγαίο και φωτογράφιση. Βέβαια η αλλαγή του καιρού δεν μας επέτρεψε το ποθούμενο ως προς το κομμάτι της φωτογραφίας, τα υπόλοιπα όμως ήταν τέλεια.
Επιστροφή στη βάση μας και φωτογράφιση της θάλασσας με θέα τη Μύκονο και με το φεγγάρι να την ασημώνει.
Έβδομη μέρα και τελευταία στο νησί.
Πρωινή επίσκεψη στη χώρα, προσκύνημα στην Παναγιά, βόλτα στην αγορά του λιμανιού για τα τελευταία ψώνια παρέα με τον διάσημο πελεκάνο και τους γλάρους.
Στη συνέχεια το τελευταίο μπάνιο πάλι στην παραλία του Λαούτη και αποχώρηση για τη Χώρα.
Προορισμός το Ίδρυμα Τηνιακού Πολιτισμού και επίσκεψη στην έκθεση του καλλιτέχνη Γιάννη Μανιατάκου.
Ένα χαρακτηριστικό της τέχνης του ήταν ότι ζωγράφιζε κάτω από την επιφάνεια του νερού.
Το 1971 πηγαίνει στην Τήνο ως διευθυντής του Προπαρασκευαστικού και Επαγγελματικού Σχολείου Τεχνών Πανόρμου Τήνου. Αγάπησε τον τόπο και έμεινε εκεί μέχρι το τέλος της ζωής του
Και εδώ κλείνουν οι διακοπές με ένα υπέροχο γεύμα φιλοξενίας στο “Μεταξύ μας “ με την κυρία Μαριγώ Τατσιώνα να μας περιποιείται προσφέροντας μας υπέροχα πιάτα από την κουζίνα τους, που επιμελείται η ίδια με το σύζυγο της Ευριπίδη και τον γιο τους Δημήτρη. Δεν θα μπορούσε να κλείσει καλύτερα το ταξίδι μας.
Δε θα πρέπει να παραλείψω την τοπική μπύρα ‘Νήσος” την οποία τιμήσαμε σχεδόν σε όλα τα γεύματα μας.
Το καράβι της επιστροφής φάνηκε στο λιμάνι και όλα τελειώνουν εδώ για το κομμάτι Τήνος, με την ελπίδα ότι θα μας δοθεί η ευκαιρία να πάμε ξανά για εκείνα που δεν προλάβαμε και είναι πολλά!!
ΥΓ1: Για τον επισκέπτη της μιας ημέρας προτείνω, εκτός από το προσκύνημα στην Παναγιά, να περπατήσει την πόλη, όλο και κάτι θα δει. Εκτός αυτών των εστιατορίων που ανέφερα, υπάρχουν ακόμη στη χώρα το Κουτούκι της Ελένης και η Άγκυρα, στα οποία φάγαμε πέρσι.
Για τις αγορές σας από το νησί προτιμήστε τα υπέροχα τοπικά τυριά: γραβιέρα, βολάκι, μαλαθούνι και κοπανιστή, επίσης την τοπική λούζα και το χοιρομέρι, τα λουκάνικα, την τοπική κάπαρη και το μέλι, τις υπέροχες τοπικές άγριες αγκινάρες στο βάζο και τις λιαστές ντομάτες. Επίσης σε πολλά καταστήματα πωλούνται τα ξακουστά λυχναράκια με τηνιακό τυράκι, αμυγδαλωτά παστέλια και άλλα γλυκά.
ΥΓ2: Αν μείνετε περισσότερες μέρες στο νησί προσπαθήστε να επισκεφτείτε όσο πιο πολλά μέρη μπορείτε και μη διστάσετε να σταματήσετε “ασφαλώς” στις διαδρομές σας φωτογραφίζοντας τοπία και κτίρια.
ΥΓ3: Ευχαριστούμε από καρδιάς τον φίλο μας Ευριπίδη Αποστολίδη, τον καλύτερο πρεσβευτή της Τήνου, για τις πολύτιμες πληροφορίες του, αν και δεν τα προλάβαμε όλα όσα πρότεινε.
Επίσης ευχαριστούμε τον Σπύρο Δημόπουλο και το Γιάννη Καρβέλα για τις δικές τους προτάσεις και όλους τους εκεί φίλους για την φιλοξενία τους και τη βοήθεια τους.
ΥΓ4: Για να γραφτεί αυτό το άρθρο, πέραν των εμπειριών, αντλήθηκαν στοιχεία από το βιβλίο “Του ανέμου και της αρμύρας” και από τα δύο τεύχη του περιοδικού “ΤΑΜΑ” Οι φωτογραφίες είναι ερασιτεχνικές λήψεις δικές μας χωρίς επεξεργασία. Σε λίγο καιρό θα ανεβάσω περισσότερες φωτογραφίες στη σελίδα μου στο Flickr.
Μπορείτε να διαβάσετε επίσης το αφιέρωμα με τη ματιά της φίλης Εμμανουέλλας Κόκκαλη στο eatingaround.gr
Τετάρτη 20 Σεπτεμβρίου 2017
Ιδού η…Τήνος, ιδού και το πήδημα – Μαθήματα προώθησης του γαστρονομικού τουρισμού
Μέχρι σήμερα είχαμε μάθει για ό,τι στραβό, κυρίως, συμβαίνει στην πόλη, να ρίχνουμε κι ένα ανάθεμα στη Δημοτική Αρχή. Βέβαια, αυτή "διαφεντεύει" το Δήμο, αυτή έχει και τη μεγαλύτερη ευθύνη. Υπάρχουν, όμως, και πρωτοβουλίες που μπορούν να αναπτύξουν διάφοροι σύλλογοι, με τη συνδρομή, αν τη ζητήσουν και της Δημοτικής Αρχής.
Παρακάτω επιχειρούμε να συγκρίνουμε τις δραστηριότητες του Συλλόγου Επαγγελματιών Καταστημάτων Υγειονομικού Ενδιαφέροντος Καλαμάτας με αυτόν της Τήνου, στον τομέα της προώθησης της περιοχής μας ως γαστρονομικού προορισμού. Μετρώντας το αποτέλεσμα, βλέπουμε να υστερούμε, αν υπολογίσουμε το…θόρυβο που γίνεται πανελλαδικά για το γαστρονομικό συνέδριο Tinos Food Paths.
Οι επιχειρηματίες του νησιού διοργανώνουν κάθε χρόνο ένα πρόγραμμα διάρκειας μιας εβδομάδας αναβαθμίζοντας τις σχέσεις των επαγγελματιών μεταξύ τους αλλά και των επαγγελματιών και των παραγωγών του πρωτογενούς τομέα.
Τα μέλη του Συλλόγου, νέοι επιχειρηματίες, οινοποιοί, αλλαντοποιοί, τυροκόμοι, εστιάτορες, ταβέρνες, έμπειροι και ερασιτέχνες σεφ και μάγειρες, νοικοκυρές και κάμποσοι εθελοντές, με κεντρική ιδέα ότι το φαγητό είναι ένας από τους βασικότερους και ομορφότερους τρόπους γνωριμίας ενός τόπου, δημιουργούν ένα πολύ ενδιαφέρον πρόγραμμα εκδηλώσεων και δράσεων το οποίο και παρακολούθησαν πλήθος δημοσιογράφων και καλεσμένων.
Ενδεικτικά αναφέρονται κάποιες από τις εκδηλώσεις-σεμινάρια: Μαγειρικές εκδηλώσεις με προϊόντα της Τήνου. Σεμινάρια, γευσιγνωσίες ελαιόλαδου. Παρουσίαση της Τηνιακής παράδοσης σε σχέση με τις τάσεις και την αισθητική της ευρωπαϊκής γαστρονομίας. Παραδοσιακή γεωργία και κτηνοτροφία και σύγχρονα αγροκτηνοτροφικά μοντέλα. Το παιδί και η γαστρονομία.
Φέτος, μάλιστα, διοργάνωσαν και το πρώτο “AEGEAN COCKTAILS & SPIRITS WORKSHOP”. Δεκαπέντε κορυφαίοι bartenders δοκίμασαν και έφτιαξαν cocktails με τοπικά αποστάγματα και προϊόντα, πειραματίστηκαν, συζήτησαν και συντάσσουν το μανιφέστο του “AEGEAN COCKTAILS & SPIRITS”.
Όλη η Τήνος ήταν για μια εβδομάδα στο πόδι. Άνθρωποι της γαστρονομίας και «λαϊκοί», μάγειροι, μαγαζάτορες, καλλιεργητές, κτηνοτρόφοι, ζαχαροπλάστες, νοικοκυρές και εθελοντές, πολλοί εθελοντές, συστρατεύτηκαν, συσχεδίασαν και στρώθηκαν στη δουλειά. Όλο το χρόνο δούλευαν. Και παρουσίασαν πριν από μερικές εβδομάδες το τρίτο Tinos Food Paths, τυπικά ένα φεστιβάλ τοπικών γεύσεων, ουσιαστικά ένα καλοσχεδιασμένο σαφάρι γαστρονομικών θησαυρών, των δικών τους θησαυρών, μια άσκηση μνήμης της αιγαιακής ζωής, μια νόστιμη περιπέτεια, μια συγκινητική γιορτή. Λεφτά δεν πήραν από κρατικούς φορείς, να εξηγούμαστε.
Για μία εβδομάδα έδειχναν το νησί τους στους επισκέπτες. Τους ανεβοκατέβασαν σε ραχούλες, λαγκάδια, σε απάτητες παραλίες. Άκουσαν για λίγο να χτυπά η καρδιά του νησιού. Άνοιξαν κατώγια για να δείξουν, στον παραδοσιακό χώρο φύλαξής του, το εκλεκτό αλλαντικό τους, τη λούζα. Άνοιξαν τα σπίτια τους και κέρασαν σπιτικές λεμονάδες, δίπλες με ντόπιο μέλι, αμυγδαλωτά και παστέλια στρωμένα σε λεμονόφυλλα. Καφέ ελληνικό και τσίπουρο. Άνοιξαν τα κελάρια τους για να γευτεί ο κόσμος τα τυριά τους. Άνοιξαν τα κρασιά τους.
Έστησαν τελετουργικά δείπνα με τοπικά εδέσματα. Ψωμί αλειμμένο με γλίνα, μοσχάρι βραστό με λαδόξιδο, αγκιναροκεφτέδες, αγκιναρόπιτες, μαραθόπιτες, ντολμαδάκια, χταπόδια, παστά και μαρινάτα ψάρια, ρεβίθια στο σταμνί με μαρούλια και μάραθα, αλμυρές πίτες, γλυκές τυρόπιτες, φρουτόπιτες. Οι αγκινάρες μαγειρεύονται ποικιλοτρόπως, πολλά τα εστιατόρια που τις κάνουν κονσέρβες, για να έχουν ολοχρονίς. Και το πιο σημαντικό, που μου είπαν αρκετοί από τη διοργάνωση: ήρθαν σε συνεννόηση οι ντόπιοι, βρήκαν κοινό τόπο, άκουσαν ο ένας τον άλλο.
Έτσι λοιπόν, απλά και όμορφα, με αγάπη για τον τόπο και χωρίς καμία κρατική βοήθεια, μια μεγάλη ομάδα εθελοντών, ανθρώπων που ασχολούνται με την εστίαση, μια ομάδα κατ’ ουσίαν ανταγωνιστών που μόνιασαν αξιοθαύμαστα για έναν κοινό σκοπό, δημιούργησαν το Tinos Food Paths, καθιστώντας σαφή την γαστρονομική ταυτότητα του νησιού και ξεκάθαρο πως ο τόπος δικαιούται με το παραπάνω τον χαρακτηρισμό “Γαστρονομικός Προορισμός”. Ας παραδειγματιστούμε λοιπόν όλοι μας από άκρη σε άκρη της Ελλάδος και ας φωνάξουμε: “ΚΑΝΤΟ ΟΠΩΣ Η ΤΗΝΟΣ».
Του Αντώνη Πετρόγιαννη
Παρακάτω επιχειρούμε να συγκρίνουμε τις δραστηριότητες του Συλλόγου Επαγγελματιών Καταστημάτων Υγειονομικού Ενδιαφέροντος Καλαμάτας με αυτόν της Τήνου, στον τομέα της προώθησης της περιοχής μας ως γαστρονομικού προορισμού. Μετρώντας το αποτέλεσμα, βλέπουμε να υστερούμε, αν υπολογίσουμε το…θόρυβο που γίνεται πανελλαδικά για το γαστρονομικό συνέδριο Tinos Food Paths.
Οι επιχειρηματίες του νησιού διοργανώνουν κάθε χρόνο ένα πρόγραμμα διάρκειας μιας εβδομάδας αναβαθμίζοντας τις σχέσεις των επαγγελματιών μεταξύ τους αλλά και των επαγγελματιών και των παραγωγών του πρωτογενούς τομέα.
Τα μέλη του Συλλόγου, νέοι επιχειρηματίες, οινοποιοί, αλλαντοποιοί, τυροκόμοι, εστιάτορες, ταβέρνες, έμπειροι και ερασιτέχνες σεφ και μάγειρες, νοικοκυρές και κάμποσοι εθελοντές, με κεντρική ιδέα ότι το φαγητό είναι ένας από τους βασικότερους και ομορφότερους τρόπους γνωριμίας ενός τόπου, δημιουργούν ένα πολύ ενδιαφέρον πρόγραμμα εκδηλώσεων και δράσεων το οποίο και παρακολούθησαν πλήθος δημοσιογράφων και καλεσμένων.
Ενδεικτικά αναφέρονται κάποιες από τις εκδηλώσεις-σεμινάρια: Μαγειρικές εκδηλώσεις με προϊόντα της Τήνου. Σεμινάρια, γευσιγνωσίες ελαιόλαδου. Παρουσίαση της Τηνιακής παράδοσης σε σχέση με τις τάσεις και την αισθητική της ευρωπαϊκής γαστρονομίας. Παραδοσιακή γεωργία και κτηνοτροφία και σύγχρονα αγροκτηνοτροφικά μοντέλα. Το παιδί και η γαστρονομία.
Φέτος, μάλιστα, διοργάνωσαν και το πρώτο “AEGEAN COCKTAILS & SPIRITS WORKSHOP”. Δεκαπέντε κορυφαίοι bartenders δοκίμασαν και έφτιαξαν cocktails με τοπικά αποστάγματα και προϊόντα, πειραματίστηκαν, συζήτησαν και συντάσσουν το μανιφέστο του “AEGEAN COCKTAILS & SPIRITS”.
Όλη η Τήνος ήταν για μια εβδομάδα στο πόδι. Άνθρωποι της γαστρονομίας και «λαϊκοί», μάγειροι, μαγαζάτορες, καλλιεργητές, κτηνοτρόφοι, ζαχαροπλάστες, νοικοκυρές και εθελοντές, πολλοί εθελοντές, συστρατεύτηκαν, συσχεδίασαν και στρώθηκαν στη δουλειά. Όλο το χρόνο δούλευαν. Και παρουσίασαν πριν από μερικές εβδομάδες το τρίτο Tinos Food Paths, τυπικά ένα φεστιβάλ τοπικών γεύσεων, ουσιαστικά ένα καλοσχεδιασμένο σαφάρι γαστρονομικών θησαυρών, των δικών τους θησαυρών, μια άσκηση μνήμης της αιγαιακής ζωής, μια νόστιμη περιπέτεια, μια συγκινητική γιορτή. Λεφτά δεν πήραν από κρατικούς φορείς, να εξηγούμαστε.
Για μία εβδομάδα έδειχναν το νησί τους στους επισκέπτες. Τους ανεβοκατέβασαν σε ραχούλες, λαγκάδια, σε απάτητες παραλίες. Άκουσαν για λίγο να χτυπά η καρδιά του νησιού. Άνοιξαν κατώγια για να δείξουν, στον παραδοσιακό χώρο φύλαξής του, το εκλεκτό αλλαντικό τους, τη λούζα. Άνοιξαν τα σπίτια τους και κέρασαν σπιτικές λεμονάδες, δίπλες με ντόπιο μέλι, αμυγδαλωτά και παστέλια στρωμένα σε λεμονόφυλλα. Καφέ ελληνικό και τσίπουρο. Άνοιξαν τα κελάρια τους για να γευτεί ο κόσμος τα τυριά τους. Άνοιξαν τα κρασιά τους.
Έστησαν τελετουργικά δείπνα με τοπικά εδέσματα. Ψωμί αλειμμένο με γλίνα, μοσχάρι βραστό με λαδόξιδο, αγκιναροκεφτέδες, αγκιναρόπιτες, μαραθόπιτες, ντολμαδάκια, χταπόδια, παστά και μαρινάτα ψάρια, ρεβίθια στο σταμνί με μαρούλια και μάραθα, αλμυρές πίτες, γλυκές τυρόπιτες, φρουτόπιτες. Οι αγκινάρες μαγειρεύονται ποικιλοτρόπως, πολλά τα εστιατόρια που τις κάνουν κονσέρβες, για να έχουν ολοχρονίς. Και το πιο σημαντικό, που μου είπαν αρκετοί από τη διοργάνωση: ήρθαν σε συνεννόηση οι ντόπιοι, βρήκαν κοινό τόπο, άκουσαν ο ένας τον άλλο.
Έτσι λοιπόν, απλά και όμορφα, με αγάπη για τον τόπο και χωρίς καμία κρατική βοήθεια, μια μεγάλη ομάδα εθελοντών, ανθρώπων που ασχολούνται με την εστίαση, μια ομάδα κατ’ ουσίαν ανταγωνιστών που μόνιασαν αξιοθαύμαστα για έναν κοινό σκοπό, δημιούργησαν το Tinos Food Paths, καθιστώντας σαφή την γαστρονομική ταυτότητα του νησιού και ξεκάθαρο πως ο τόπος δικαιούται με το παραπάνω τον χαρακτηρισμό “Γαστρονομικός Προορισμός”. Ας παραδειγματιστούμε λοιπόν όλοι μας από άκρη σε άκρη της Ελλάδος και ας φωνάξουμε: “ΚΑΝΤΟ ΟΠΩΣ Η ΤΗΝΟΣ».
Του Αντώνη Πετρόγιαννη
